καλησπερα
μια βαθια μελαγχολία,
πόσο έξω μπορουμε να πέφτουμε στις προθέσεις των άλλων
να φοβόμαστε να αγαπήσουμε
και όταν με χίλια ζόρια γινεται πάλι
να καταλαβαινουμε λιγο αργα ότι πάλι φάγαμε τα μουτρα μας..........
με αυτά και με κεινα θα κλειστουμε σε κανα ερημονησι
λυκος ο ανθρωπος ρε παιδια,δεν ξερεις ποιον να εμπιστευτεις
τα προβατα δεν επιβιωνουν